Cholesterol staat al jarenlang in een verkeerd daglicht. De negatieve relatie tussen cholesterol en hart en vaatziekten staat hieraan ten grondslag. Alleen is het verhaal niet zo simpel als het lijkt. Cholesterol bestaat namelijk uit verschillende fracties. Zo heb je het goede HDL- en het slechte LDL cholesterol. Het is zelfs zo dat ook HDL en LDL weer in subklassen ingedeeld kunnen worden, met ieder weer verschillende eigenschappen. Toch kan je grofweg zeggen dat de kans op hart- en vaatziekten voornamelijk toeneemt door een stijging van de LDL en/of een daling van de HDL en/of een toename van de verhouding totaal cholesterol/HDL cholesterol.

Volgens de officiële richtlijnen mag een normaal persoon ongeveer 300 mg cholesterol per dag uit de voeding opnemen. Het wil niet zeggen dat al het aanwezige cholesterol in de voeding ook daadwerkelijk wordt opgenomen. Dit is afhankelijk van de aanwezigheid van andere stoffen die de opname remmen. Zo wordt de opname van dierlijk cholesterol ook bepaald door de aanwezigheid van plantensterolen. Beiden ‘sterolen’ concurreren met elkaar voor opname in het darmstelsel. Dit noemt men ook wel competitieve inhibitie. Het verdient dus de voorkeur cholesterolrijke producten altijd met plantaardige producten te nuttigen.

Daarnaast, niet alle mensen nemen voedingscholesterol even goed op. Zo bestaan er de hyporesponders (70%) die slechts een zeer lichte stijging ervaren in het totaal cholesterol na een cholesterolrijke maaltijd. Maar je hebt ook de hyperresponders (30%), zij ervaren wel een stijging in totaal cholesterol. Echter de verhouding LDL/HDL blijft bij deze mensen gelijk.

Tenslotte, we moeten niet vergeten dat het lichaam zelf ongeveer 75% van het dagelijks cholesterol aanmaakt via de lever, de rest komt uit de voeding. De lever kan indien nodig de cholesterolproductie terugschroeven indien er meer uit de voeding in het bloed komt (terug regulatie).